Ποιός λαμβάνει τα μηνύματα;
Ανατρέχοντας σε όσα είπε πρωθυπουργός στους υπουργούς μετά τις εκλογές, φαίνεται να πήρε ορθώς το μήνυμα (τουλάχιστον στα πιο σημαντικά σημεία του). Αγνοώ όμως αν «τρόμαξαν» οι υπουργοί. Σε τελευταία ανάλυση, ευρωεκλογές ήσαν, δεν κάηκε και ο πισινός τους, καλοκαίρι έρχεται, με την απειλή (;) των εκλογών θα συνεχίσει η κυβέρνηση των «151» να προσποιείται πως κυβερνά κι εμείς οι ψηφοφόροι θα συνεχίσουμε να κάνουμε πως νοιαζόμαστε για όλα αυτά. Να συγχωρέσετε τις πολλές παρενθέσεις στο κείμενο. Φταιει ότι και η (πραγματική) πολιτική, μόνον παρενθετικά μας απασχολεί.
Ο κ. Καραμανλής έκρινε ότι το πρώτο μήνυμα της κάλπης είναι η αποχή. Δηλαδή; Το μήνυμα δεν το έστειλαν εκείνοι που άσκησαν το δημοκρατικό τους καθήκον και ψήφισαν αλλά όσοι έφτυσαν τη δημοκρατία στέλνοντας έτσι το βαρύ νόημα της σιχαμάρας ή, έστω, της αδιαφορίας που τους προκαλούν οι πράξεις των πολιτικών. Ο πρωθυπουργός δικαιολογεί την αποχή, λέγοντας πως «δεν κρινόταν η διακυβέρνηση». Βολική εξήγηση, αλλά ισχύει και από την ανάποδη. Όταν θα στηθεί η κάλπη των βουλευτικών, μπορεί να σπεύσουν πολλοί να πάρουν θέση για την παρούσα διακυβέρνηση. Εκτός αν, ως τότε, η ομάδα Καραμανλή ξεκαθαρίσει επαρκώς ποιο είναι το «άμεσο πολιτικό διακύβευμα» το οποίο απείχε από την ευρωεκλογική συνάντηση, πάντοτε κατά την πρωθυπουργική σκέψη.
Παραμένω με την εντύπωση πως το πρωθυπουργικό «επιτελείο» διυλίζει τον κώνωπα, προκειμένου να διευκολύνει την κατάποση της καμήλου, η οποία βεβαίως είναι η συγκέντρωση μόλις 1.655.636 θετικών ψήφων, επί 9.995.992 εγγεγραμμένων. Επιπλέον, εκείνοι που, αυτή τη φορά, δίπλωσαν και έβαλαν στο φακελάκι το ψηφοδέλτιο του κόμματος της ΝΔ, ήσαν λιγότεροι κατά 1.339.343 από το 2007 και κατά 1.704.870 από το 2004, όταν είχε κερδίσει τη διακυβέρνηση η παρούσα πλειοψηφία. Αν στη Ρηγίλλης πιστεύουν ότι πρόκειται για μια φυσιολογική «φθορά της εξουσίας» με ολίγη από αποχή, τότε έχει χάσει το νόημά της η πολιτική ανάλυση.
Εκεί που έχει δίκαιο ο Καραμανλής είναι ότι οι πολίτες ήθελαν (και κανείς δεν το προσέφερε) να συζητήσουνε τα κόμματα περισσότερο για τις «επιπτώσεις της κρίσης», για τις «μεταρρυθμίσεις και την καθημερινότητα». Όμως, οι πρώτοι που απέφυγαν παρόμοιες (δυσάρεστες) κουβέντες είναι η ίδια η κυβέρνηση και, χαρακτηριστικότερα, ο ίδιος ο πρόεδρός της. Ο κ. Καραμανλής είχε την ευκαιρία να ζητήσει από τον κ. Παπανδρέου (και τους άλλους που ανεβαίνουν στο μπαλκοσένικο της πολιτικής παρέας) να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει επί του κρισιμότερου ζητήματος: «Πρέπει να μειώσουμε τα κρατικά ελλείμματα ή καλύτερα να μοιράσουμε χρήματα στις αναξιοπαθούσε επαγγελματικές ομάδες κι ας αυξηθεί περισσότερο ο δανεισμός της χώρας;»
Προφανώς η κυβέρνηση είχε ήδη διασφαλίσει ένα μήνα παράταση σχετικών συζητήσεων με τους ευρωπαίους, δηλαδή τους Γερμανούς και την Επιτροπή (κυρίως Μπαρόζο και Αλμούνια), προκειμένου να σκεφτεί και να ξανασκεφτεί ποια μέτρα θα πάρει και πόσο αυτά θα βολέψουν τα εκλογικά του σχέδια, αναλόγως με το «μήνυμα» των ευρωεκλογών. Ακόμη και σήμερα, ακόμη και μετά το υπουργικό συμβούλιο, ακόμη και μετά την ήττα της ΝΔ στις εκλογές, κανείς υπουργός, ούτε καν ο ίδιος ο επί της οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου, δεν είναι σε θέση να γράψουν σε μια κόλα χαρτί το χρονοδιάγραμμα των κυβερνητικών κινήσεων για την οικονομία στους επόμενους 6-8 μήνες, περιλαμβανομένων των κεντρικών γραμμών του προϋπολογισμού 2010.
Σε ένα έχει δίκαιο η πρωθυπουργική ανάλυση για το μήνυμα: οι πολίτες που «μπήκαν στον κόπο» να ψηφίσουν δεν επείγονται να πάνε στη βουλευτική κάλπη. Το ίδιο ισχύει και για όσους απείχαν. Αλλά και για τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Αυτό που όλοι περιμένουν από τον κ. Καραμανλή είναι να κινηθεί η κυβέρνησή του κάπως πιο αποδοτικά από όσο το ανεπρόκοπο κράτος. Τόσο λίγο, έστω και για λίγο. Ας μας πείσει λοιπόν ότι έχει πρόγραμμα με περιεχόμενο. Αλλιώς ας κάνει εκλογές: το ταχύτερο!
Filed under: Πολιτική | Leave a Comment
