Οι τράπεζες άντεξαν το κράτος
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες τα κατάφεραν καλά. Μαζί τους και οι ελληνικές. Με τη βοήθεια, βεβαίως, των Ελλήνων αλλά και των Ευρωπαίων φορολογουμένων. Αποδεικνύεται τώρα πως ένα από τα πλέον επικριθέντα μέτρα, το πακέτο Αλογοσκούφη που έβαλε στο τραπέζι 28 δισ. ευρώ, προκειμένου οι τράπεζες να ενισχύσουν τα κεφάλαιά τους και να αναδιανείμουν πιστώσεις στην οικονομία ήταν μια σωστή κίνηση.
Αλλωστε, οι τόσο επικριτικοί, μέχρι και λίγο μετά τις εκλογές που κέρδισαν, άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ, όχι μόνον συμφωνούν και απολαμβάνουν με ανακούφιση από την εφαρμογή εκείνου του μέτρου, αλλά έχουν ήδη ψηφίσει άλλα 15 δισ. ευρώ ρευστότητας, μαζί με άλλα μέτρα του Μνημονίου. Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέται κανείς γιατί αποκαλούμε τους δύο αυτούς σχηματισμούς «κόμματα εξουσίας», αφού μόλις βρεθούν στην αντιπολίτευση συμπεριφέρονται με ατελείωτη ανευθυνότητα.
Πάντως, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, που φρόντιζε την εποχή εκείνη να φτάνει παντού ο ανόητος λόγος του αντιπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ, δεν άργησε, το βράδυ της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων της ευρωπαϊκής διατραπεζικής δοκιμασίας να σημειώσει πως τα αποτελέσματα «δείχνουν ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα μπορεί να αντεπεξέρχεται ακόμη και σε συνθήκες πολύ δυσκολότερες από τις σημερινές».
Ωστόσο, ο υπουργός Οικονομικών πρέπει να λάβει υπόψη του ότι στο σκληρότερο σενάριο του τεστ δεν έχουν δοκιμαστεί τα μέτρα που ήδη ψήφισε η συνάδελφός του Λούκα Κατσέλη. Αν σπεύσουν οι κατάλληλοι δικηγόροι να παροτρύνουν πελάτες τραπεζών που τα φέρνουν δύσκολα και δημιουργήσουν το κατάλληλο ψυχοπονιάρικο ρεύμα στους δικαστές (δεν θέλει και πολύ, προκειμένου και οι τελευταίοι αυτοί να «ευλογήσουν» τα δικά τους «γένια») τότε οι τράπεζες θα ζήσουν την πραγματική καταστροφή.
Γιατί αυτό που πραγματικά απειλεί το τραπεζικό μας σύστημα είναι η απουσία επιχειρήσεων και νοικοκυριών που αξίζουν τον δανεισμό τους. Χρειάζεται, για παράδειγμα, βαθμολογία από οίκους αξιολόγησης. Αν αυτό συνέβαινε, μόνον μερικές εκατοντάδες επιχειρήσεις θα πλησίαζαν τις τράπεζες. Θα έπρεπε οι ισολογισμοί να υπόκεινται σε αυστηρότατη βάσανο ορκωτών. Κυρίως όμως το μάνατζμεντ της εταιρείας πρέπει να πείθει πως διαθέτει την ηθική υπόσταση που το κάνει να αντιλαμβάνεται πως τα δανειζόμενα κεφάλαια πρέπει να επιστραφούν.
Η παρούσα δοκιμασία επέτρεψε στην κυβέρνηση να αρχίσει να αντιλαμβάνεται πόσο σημαντικές είναι οι συμμετοχές της στον τραπεζικό τομέα, ώστε να παύσει να τις θέτει σε διαρκή κίνδυνο. Το υπουργείο Οικονομικών υπογράμμισε ότι «προτίθεται να ενισχύσει την κεφαλαιακή επάρκεια της Αγροτικής Τράπεζας, συμμετέχοντας στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου», όπως ζητεί τους τελευταίους μήνες ο διοικητής της Θόδωρος Πανταλάκης.
Ο πρόεδρος του Ομίλου της Πειραιώς πληροφορήθηκε ότι η διπλή πρότασή του δεν περπατά και θα χρειαστεί μεγαλύτερη προετοιμασία, όπως παραδέχτηκε, αν θέλει να συμμετάσχει στην απόκτηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, αν βεβαίως προχωρήσει η κυβέρνηση μέχρι τον χειμώνα.
Η Εθνική Τράπεζα θα πρέπει να σταματήσει οιαδήποτε περαιτέρω αγορά κρατικών ομολόγων, προκειμένου να ξαναβρεθεί στην πρώτη θέση μεταξύ των ελληνικών τραπεζών, αλλά και να πείσει τους διεθνείς επενδυτές πως η κυβέρνηση δεν μπορεί να επηρεάσει την ανεξάρτητη κρίση του, υψηλής επαγγελματικής επάρκειας, μάνατζμεντ. Οσο για τις δύο πλήρως ιδιωτικές τράπεζες, που πέτυχαν την καλύτερη βαθμολογία σε συνθήκες ανοιχτής κρίσης, Alpha και Eurobank, έχουν την ευκαιρία να ανασυνταχθούν, προκειμένου να επιστρέψουν τα σημαντικά ποσά (από 1 δισ. ευρώ η καθεμιά) που χρωστούν στο κράτος, ήδη στο πρώτο εξάμηνο του 2011, προκειμένου να αποχωρήσει από τα διοικητικά τους συμβούλια ο «κρατικός επόπτης» και να ανακτήσουν πλήρη ελευθερία κινήσεων.
Το σπουδαιότερο, όμως, μήνυμα του στρες τεστ απευθύνεται στους αποταμιευτές. Κατανοούν τώρα ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είναι φορτωμένες με τοξικά προϊόντα και πως ο πραγματικός κίνδυνος είναι τελικά το κράτος. Ο μεγάλος κίνδυνος είναι το κρατικό ομόλογο. Αν μάλιστα όλες οι τράπεζες γίνουν αυστηρότερες σε συγκεκριμένες κατηγορίες διάθεσης κεφαλαίων, οι πολίτες-φορολούμενοι-καταθέτες-μέτοχοι, οφείλουν να παραδεχθούν πως το μάνατζμεντ των ελληνικών τραπεζών έκανε τη δουλειά του και, μάλιστα, χωρίς να ξεπεράσει κάποια όρια ηθικής κοσμιότητος στις αμοιβές του. Θα ήταν ορθό να επιβεβαιωθεί η εμπιστοσύνη αυτή από το τμήμα εκείνο των καταθετών που πάντοτε ευνοήθηκαν από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και όμως πρώτο αυτό έσπευσε να αποσύρει τα διαθέσιμά του προς άλλες «πατρίδες».
Οι κύπριες αδελφές τράπεζες, για παράδειγμα (Κύπρου, Marfin) που τα πήγαν πολύ καλά με το τεστ, θα κατανοήσουν τώρα καλύτερα την ασφάλεια της ελλαδικής αγοράς. Τελευταίο, αλλά με την ξεχωριστή δική του σημασία: οι γαλλικές (και μια βρετανική) τράπεζες που έχουν ελληνικά συμφέροντα (Emporiki-Credit Africole, Geniki-Societe Generale), ευκολότερα θα διευθετήσουν τα σχέδιά τους για την περιοχή μας. Δεν μένει πλέον, παρά η καλύτερη προετοιμασία για την επόμενη δοκιμασία, του Σεπτεμβρίου.
Filed under: Πολιτική | Leave a Comment
